අම්මා...
අම්මා.... ජීවිතේ ලස්සනම වචනය...
එහෙම නේද..?
හ්ම්ම්...මට නම් හිතෙන්නෙ මගේ මුවින් පිටවුනු සුන්දරතම වචනය මේක තමයි කියලා....
දස මසක් කුස තුල හොවා ලේ කිරි කර දුන් මගේ මව කියලා කීව්වට...ඇත්තටම මට කුසේ හිටිය එකවත් කිරි බීපු එකවත් මතක නැත්තේ..ඒ කාලෙ මං ගොඩක් පුංචි නිසා වෙන්න ඇති...
හැබැයි තාත්තා නම් කිව්වෙ මම මොන්ටිසොරි යන කොටත් කිරි බිව්වා කියලයි....
ඒ වුනාට මට බත් ඩිංග කවලා මාව උස් මහත් කරපු කරපු මාව තරුණයෙක් ජීවිතයේ නිසි මඟ යන්න පාර කියා දුන්නු..ලෙඩට දුකට පිහිට වුනු ඒ සුන්දර මුහුණ කොතරම් පියකරුද...? අපිව ජීව්තේ දුකින් ඉන්න වෙලාවට මාව හිනස්සපු ප්රශ්ණයක් ඇතිවුන වෙලාවට උත්තරයක් හොය දෙන්න මහන්සි ගත්තු ...වැරැද්දක් කරත් ආදරයෙන් පුතේ කියා අමතපු....ඒ සුන්දර වදන් කොහොම අමතක කරන්නද..?
දැනටත් එපා කියද්දිත් සති අන්තයෙ ගෙදර ගියහම ගෙනියන ඇඳුම් ගොඩ මටත් හොරා හෝදලා දාන ...සඳුදා පාන්දර නැගිටලා කොළඹ යන්න රෑටත් එක්ක බතක් උයා දෙන ඔබට මට අමතන්න .....අම්මා..කියන වචනයටත් වඩා වචනයක් ඇත්නම් ඒක මට කියන්න අම්මේ........
සඳුදා රෑට ගිලින කැකුළු බත් ඩ්ංග පිළුණු උනත් මම ගිලින්නෙ බත් රස නිසා නෙවෙයි ..අම්මෙ...උඹේ ආදරයේ රස විඳීමේ ආසවටයි.මොකද තව දවස් හතරක් යනකන් උඹේ ආදරයේ රස නොලැබෙන නිසයි...
මට දැනටත් කෙල්ලෙක්ව ලං කරගන්න හිතක් නැතිව ඇත්තෙ....ඔබ මට දක්වන ආදරේ තාමත් සොච්චමකින් වත් අඩු කරල නැති නිසා වෙන්න ඇති....එතකොට නම් හිතෙන්නෙ ඒ උඹේ ආදරේ තව පොඩ්ඩක් අඩු උනානම් හොඳයි...කියලා තමයි...
අම්මෙ මම උඹ වෙනුවෙන් කොච්චර කවි සින්දු ලියල ඇත්ද ?මට මතක හැටියට පුංචි කාලේ ලියපු කවි වල වැඩි පුරම තිබුනෙ අම්මා ගැනයි බුදුහාමුදුරුවො ගැනයි. ඒත් මොනව කරන්නද?ඒ කවි පොත් අවුරුද්දට පස් හය වතාවක් ගලන ගං වතුරට තෙත් බරිත උනානෙ..කොහොම උනත් මගේ පිනකටද කොහෙද මේ ලඟදි එයින් ඉතුරු වෙච්ච කවි පොතක් හම්බ උනා...
අම්මේ .....මේ ඔබ වෙනුවෙන් ලියූ මගේම ගීයක්........හැමදාමත් මට ආදරේ කළ.......හැමදාමත්...මියෙන තුරාවත්.....නිවන් දක්නා තුරුත්...මම ආදරය කරන මගේම අම්මාට...........
අම්මා..////
කිරි කැටි රන් දියරෙන් ලොව නහවා
නැළැවිලි ගීයෙන් මා හද තෙමුවා.......
ජීවිතයේ අම රසය විඳින්නට..
අත දුන්නේ ඔබමයි මගෙ අම්මා............
අම්මා......///
සිහින තොටිල්ලකි....රන් ඔන්චිල්ලකි....
නුඹේ උකුල මට රන් දෙවොලකි.....අම්මේ
ආදරයේ රස පහස කියාදී........
ජීවිතයේ අම මිහිර ලබාදී...
පෙරුම් පුරා නුඹ මගේම වීයන්...
ආදරියේ මගෙ මෑණියනේ.....//
අම්මා...////
කිරි කැටි රන් දියරෙන්........
නැළැවිලි ගීයෙන් මා හද තෙමුවා.......
ජීවිතයේ අම රසය විඳින්නට..
අත දුන්නේ නුඹමයි මගෙ අම්මා............
ඇට මස් මගෙ මුළු නහර සිසාරා.....
දිවයන්නේ නුඹෙ රුධිරය අම්මේ...
නුඹේ සුගුණ මට නිතර ලැබීයන් //
වඳිමි දෙපා බුදුවන අම්මේ.....
මම... වඳිමි දෙපා බුදුවන අම්මේ.....
අම්මා.... ජීවිතේ ලස්සනම වචනය...
එහෙම නේද..?
හ්ම්ම්...මට නම් හිතෙන්නෙ මගේ මුවින් පිටවුනු සුන්දරතම වචනය මේක තමයි කියලා....
දස මසක් කුස තුල හොවා ලේ කිරි කර දුන් මගේ මව කියලා කීව්වට...ඇත්තටම මට කුසේ හිටිය එකවත් කිරි බීපු එකවත් මතක නැත්තේ..ඒ කාලෙ මං ගොඩක් පුංචි නිසා වෙන්න ඇති...
හැබැයි තාත්තා නම් කිව්වෙ මම මොන්ටිසොරි යන කොටත් කිරි බිව්වා කියලයි....
ඒ වුනාට මට බත් ඩිංග කවලා මාව උස් මහත් කරපු කරපු මාව තරුණයෙක් ජීවිතයේ නිසි මඟ යන්න පාර කියා දුන්නු..ලෙඩට දුකට පිහිට වුනු ඒ සුන්දර මුහුණ කොතරම් පියකරුද...? අපිව ජීව්තේ දුකින් ඉන්න වෙලාවට මාව හිනස්සපු ප්රශ්ණයක් ඇතිවුන වෙලාවට උත්තරයක් හොය දෙන්න මහන්සි ගත්තු ...වැරැද්දක් කරත් ආදරයෙන් පුතේ කියා අමතපු....ඒ සුන්දර වදන් කොහොම අමතක කරන්නද..?
දැනටත් එපා කියද්දිත් සති අන්තයෙ ගෙදර ගියහම ගෙනියන ඇඳුම් ගොඩ මටත් හොරා හෝදලා දාන ...සඳුදා පාන්දර නැගිටලා කොළඹ යන්න රෑටත් එක්ක බතක් උයා දෙන ඔබට මට අමතන්න .....අම්මා..කියන වචනයටත් වඩා වචනයක් ඇත්නම් ඒක මට කියන්න අම්මේ........
සඳුදා රෑට ගිලින කැකුළු බත් ඩ්ංග පිළුණු උනත් මම ගිලින්නෙ බත් රස නිසා නෙවෙයි ..අම්මෙ...උඹේ ආදරයේ රස විඳීමේ ආසවටයි.මොකද තව දවස් හතරක් යනකන් උඹේ ආදරයේ රස නොලැබෙන නිසයි...
මට දැනටත් කෙල්ලෙක්ව ලං කරගන්න හිතක් නැතිව ඇත්තෙ....ඔබ මට දක්වන ආදරේ තාමත් සොච්චමකින් වත් අඩු කරල නැති නිසා වෙන්න ඇති....එතකොට නම් හිතෙන්නෙ ඒ උඹේ ආදරේ තව පොඩ්ඩක් අඩු උනානම් හොඳයි...කියලා තමයි...
අම්මෙ මම උඹ වෙනුවෙන් කොච්චර කවි සින්දු ලියල ඇත්ද ?මට මතක හැටියට පුංචි කාලේ ලියපු කවි වල වැඩි පුරම තිබුනෙ අම්මා ගැනයි බුදුහාමුදුරුවො ගැනයි. ඒත් මොනව කරන්නද?ඒ කවි පොත් අවුරුද්දට පස් හය වතාවක් ගලන ගං වතුරට තෙත් බරිත උනානෙ..කොහොම උනත් මගේ පිනකටද කොහෙද මේ ලඟදි එයින් ඉතුරු වෙච්ච කවි පොතක් හම්බ උනා...
අම්මේ .....මේ ඔබ වෙනුවෙන් ලියූ මගේම ගීයක්........හැමදාමත් මට ආදරේ කළ.......හැමදාමත්...මියෙන තුරාවත්.....නිවන් දක්නා තුරුත්...මම ආදරය කරන මගේම අම්මාට...........
අම්මා..////
කිරි කැටි රන් දියරෙන් ලොව නහවා
නැළැවිලි ගීයෙන් මා හද තෙමුවා.......
ජීවිතයේ අම රසය විඳින්නට..
අත දුන්නේ ඔබමයි මගෙ අම්මා............
අම්මා......///
සිහින තොටිල්ලකි....රන් ඔන්චිල්ලකි....
නුඹේ උකුල මට රන් දෙවොලකි.....අම්මේ
ආදරයේ රස පහස කියාදී........
ජීවිතයේ අම මිහිර ලබාදී...
පෙරුම් පුරා නුඹ මගේම වීයන්...
ආදරියේ මගෙ මෑණියනේ.....//
අම්මා...////
කිරි කැටි රන් දියරෙන්........
නැළැවිලි ගීයෙන් මා හද තෙමුවා.......
ජීවිතයේ අම රසය විඳින්නට..
අත දුන්නේ නුඹමයි මගෙ අම්මා............
ඇට මස් මගෙ මුළු නහර සිසාරා.....
දිවයන්නේ නුඹෙ රුධිරය අම්මේ...
නුඹේ සුගුණ මට නිතර ලැබීයන් //
වඳිමි දෙපා බුදුවන අම්මේ.....
මම... වඳිමි දෙපා බුදුවන අම්මේ.....
